Πολλά παιδιά πλέον στις μέρες μας παρακολουθούν λογοθεραπεία, εργοθεραπεία , ειδική διαπαιδαγώγηση ή και ψυχοθεραπεία. Μία εύλογη απορία που δημιουργείται πάντα στους γονείς όταν ξεκινάνε τα θεραπευτικά προγράμματα είναι πόσο καιρό θα διαρκέσουν.
Η απάντηση είναι πολύ πιο σύνθετη από ένα απλό νούμερο και εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες τους οποίους θα αναλύσουμε παρακάτω. Παρά το γεγονός ότι οι γνωματεύσεις για θεραπείες που δίνονται από τον ΕΟΠΠΥ έχουν συγκεκριμένη διάρκεια (4,6 ή 12 μήνες) αυτό δεν προσδιορίζει διόλου την πραγματικότητα καθώς πρόκειται για ένα μηχανογραφημένο σύστημα, στο οποίο δίνεται η δυνατότητα στους γονείς να την ανανεώσουν πολλαπλές φορές εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο. Από τι όμως εξαρτάται η διάρκεια ενός θεραπευτικού προγράμματος;
- Από την δυσκολία που αντιμετωπίζει το παιδί και την διάγνωση που έχει λάβει. Παιδιά με νευροαναπτυξιακές διαταραχές ή σύνδρομα συχνά χρειάζεται να κάνουν χρόνια θεραπευτικά προγράμματα προσαρμόζοντας ωστόσο τόσο την συχνότητα αυτών όσο και το στόχο ανάλογα με τις δυσκολίες που παρουσιάζει σε κάθε χρονολογική βαθμίδα.
- Από την ηλικία που ξεκινάει το παιδί την θεραπευτική παρέμβαση. Είναι πλέον αποδεδειγμένο πως όσο πιο νεαρή ηλικία έχει ο εγκέφαλος του ανθρώπου τόσο πιο εύκολα δημιουργεί νέες συνάψεις και κατακτά νέες δεξιότητες. Ένα παιδί λοιπόν που ξεκινάει σε πρώιμη ή προσχολική ηλικία θεραπευτικά προγράμματα θα έχει καλύτερη και πιο σύντομη πρόγνωση από ένα παιδί που ξεκινάει στην πρώτη σχολική ή την προεφηβική ηλικία.
- Από την συχνότητα και την συνέπεια που συμμετέχει το κάθε παιδί στα θεραπευτικά προγράμματα. Πρόκειται για δύο βασικούς παράγοντες για την ταχεία εξέλιξη των θεραπευτικών προγραμμάτων. Δεν χρειάζεται όλα τα παιδιά να κάνουν μία ή δύο ή τρείς φορές την εβδομάδα θεραπευτική παρέμβαση , αυτό διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες του παιδιού. Χρειάζεται ωστόσο σίγουρα να τηρείται συνέπεια συμμετοχής στο πρόγραμμα που έχει συμφωνηθεί μεταξύ θεραπευτή και οικογένειας.
- Από την θεραπευτική σχέση που δημιουργείται μεταξύ παιδιού και θεραπευτή. Σημαντικός παράγοντας εξέλιξης είναι να υπάρχει μία άρτια θεραπευτική σχέση με εμπιστοσύνη, κατανόηση και σεβασμό προς το παιδί. Όταν ο θεραπευτής καταλάβει με ποιο τρόπο μαθαίνει το παιδί , μόνο τότε θα καταφέρει να του μεταλαμπαδεύσει νέες δεξιότητες.
- Τέλος και πιο σημαντικό η συνεργασία θεραπευτή και οικογένειας. Το πιο σημαντικό περιβάλλον του παιδιού είναι η οικογένεια. Σε αυτή το παιδί περνάει τον περισσότερο χρόνο του γι’ αυτό και ο θεραπευτής οφείλει να αφουγκραστεί τους χρόνους που διαθέτει και τον τρόπο που μπορεί η κάθε οικογένεια να διαθέσει για να βοηθήσει το θεραπευτικό πρόγραμμα. Έτσι τα αποτελέσματα για την κατάκτηση των στόχων του θεραπευτικού προγράμματος θα επέλθουν γρηγορότερα.
Έτσι λοιπόν καταλαβαίνουμε ότι η διάρκεια των θεραπευτικών προγραμμάτων εξαρτάται από ένα πολυπαραγοντικό σύστημα και δεν μπορεί να απαντηθεί απλά με ένα αριθμό . Ορθότερο θα ήταν ,θεραπευτικό πλαίσιο και οικογένεια να βρίσκονται σε μία συνεχή επικοινωνία προκειμένου να γνωρίζουν αμφότεροι την εξέλιξη και τις ανάγκες που προκύπτουν στο θεραπευτικό πρόγραμμα του παιδιού.