Η θεραπευτική ιππασία είναι μία θεραπευτική μέθοδος με στόχο την ρύθμιση του νευρικού συστήματος μέσω των εξωτερικών ερεθισμάτων που λαμβάνουν τα διάφορα μέρη του σώματος ενώ ταυτόχρονα συγκαταλέγεται στις πιο αποτελεσματικές πολυαισθητηριακές θεραπείες που υπάρχουν. Όντας γεγονός ότι κατά την διάρκεια της συνεδρίας ο ιππέας λαμβάνει περίπου 2100 εξωτερικά ερεθίσματα, μέσω του βηματισμού του αλόγου, με συνέπεια την μίμηση αναπτυξιακών τυπικών προτύπων με αλληλοσυμπληρούμενα χαρακτηριστικά όπως στάση, βάδιση, σκέψη και ομιλία. Το άλογο σε αυτή την περίπτωση γίνεται το θεραπευτικό εργαλείο με σκοπό, όχι μόνο την θεραπευτική αποκατάσταση, αλλά και οφέλη όπως η ευχαρίστηση, η ψυχαγωγία, η κοινωνικοποίηση, η βελτίωση ικανοτήτων και σε μελλοντικό στάδιο την εκμάθηση της ιππασίας σαν χόμπι ή σπορ, μέσα σε ασφαλή για τα άτομα με ανάγκη, πλαίσια.
Εφαρμόζεται από επιστήμονες αποκατάστασης, ειδικευμένους στην ιπποθεραπεία και μεταφέρει την θεραπευτική συνεδρία από την αίθουσα στον ιππικό στίβο, όπου αντί να χρησιμοποιούνται άλλα θεραπευτικά εργαλεία, χρησιμοποιείται το άλογο. Τηρούνται ακόμη όλες οι προϋποθέσεις που απαιτούνται και στο θεραπευτήριο (όπως αξιολόγηση, πρωτόκολλο θεραπείας, στόχοι θεραπείας κλπ.). Επιτυγχάνεται έτσι ο μέγιστος βαθμός ασφαλείας και το μέγιστο επίπεδο επιστημονικής προσέγγισης για τον θεραπευόμενο.
Απευθύνεται δε, σε ευρεία γκάμα περιστατικών όπως κινητικών αναπηριών, αναπτυξιακών διαταραχών, κοινωνικών και ψυχολογικών θεμάτων, υπερκινητικότητα, διαφόρων συνδρόμων κ.α., ανεξαρτήτου ηλικίας, με λίγες αντενδείξεις. Το άλογο γίνεται λοιπόν το θεραπευτικό μέσο και ο στίβος ο θεραπευτικός χώρος, με σκοπό τα πολλαπλά οφέλη που προκύπτουν από την επαφή του ανθρώπου με το άλογο και την φύση.
Τα αποτελέσματα της θεραπευτικής ιππασίας είναι γνωστά μέσα από διάφορες επιστημονικές μελέτες αλλά το καλύτερο αποτέλεσμα είναι αυτό που εισπράττει κανείς όταν συμμετέχει σε μία συνεδρία, όπου το χαμόγελο της ικανοποίησης παιδιού και ενήλικα τοποθετεί την δύσκολη καθημερινότητα, έστω για λίγο, σε δεύτερη μοίρα.