“Πρώτη συνεδρία και το παιδί δεν ξεκολλάει από τον κηδεμόνα του, είναι γαντζωμένο επάνω του και κλαίει, αναμένοντας την φυγή από το χώρο θεραπείας.
Δεύτερη, ο θεραπευτής εντάσσει στο θεραπευτικό πλαίσιο τον κηδεμόνα και το παιδί, έτσι ώστε να νιώσει ασφάλεια και να ρίξει μια ματιά στο χώρο.
Τρίτη, το παιδί αποχωρίζεται με δυσκολία τον κηδεμόνα και εισέρχεται στο χώρο συνεδρίας, καθώς ο θεραπευτής βρίσκει τρόπο να το προσεγγίσει και να ελαττώσει την παραπάνω συμπεριφορά, αλλά εκείνο δυσκολεύεται να αλληλεπιδράσει και να ανταποκριθεί.
Και οι συνεδρίες προχωράνε και εξελίσσονται μηχανικά και θεραπευτικά, αγγίζοντας μόνο το κομμάτι που αφορά στο λόγο και την ομιλία του παιδιού.”
Όμως πόσο λειτουργική είναι όλη αυτή η αντιμετώπιση;
Εκείνα τα μικρά ζιζάνια που υπάρχουν στη ζωή μας έχουν ανάγκη να τα καταλάβουμε και να αλληλεπιδράσουν μαζί μας πρόθυμα.Πρωταρχικός μας στόχος, λοιπόν, να δημιουργήσουμε μια “θεραπευτική σχέση” όπου θα επικοινωνούμε και θα αλληλεπιδρούμε ευχάριστα.
➤Πως χτίζεται η θεραπευτική σχέση
- Αφήνουμε το παιδί ελεύθερο στο χώρο να εξερευνήσει γύρω του στις διάφορες δομημένες γωνιές και κουτιά από παιχνίδια.
- Επιλέγει μόνο του το παιχνίδι ή την δραστηριότητα με την οποία θέλει να ασχοληθεί.
- Ασχολούμαστε και εμείς με το ίδιο παιχνίδι ή έστω προσπαθούμε να αλληλεπιδράσουμε μαζί του.
- Παίρνουμε και εμείς την πρωτοβουλία να διαλέξουμε ένα από τα παιχνίδια γύρω μας και να ασχοληθούμε με αυτό.
- Επιλέγουμε να παίξουμε ένα παιχνίδι ρόλων ακόμη και αν είναι δύσκολο να υπάρξει διάλογος.
- Επιλέγουμε να κάνουμε έναν αγώνα με αμαξάκια, με ζώα, κλπ.
- Παίζοντας μπάλα, βάζοντας καλάθια ή γκολ, δημιουργείται ένα κλίμα ανταγωνιστικότητας και πολύ γέλιου.
- Δεν είναι απαραίτητο πάντα να υπάρχει ένα δομημένο/αγοραστό παιχνίδι. Αλληλεπίδραση μπορεί να γίνει πετώντας χάρτινες μπαλίτσες στον τοίχο εναλλάξ παιδί-θεραπευτής.
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη επιλογή για την δραστηριότητα που διαλέγετε! Είναι όμως βασικό να παίζετε με την ψυχή σας και να νιώθετε “παιδιά”. Συνοψίζοντας, λοιπόν, να θυμάστε ότι το παιδί δεν έχει ανάγκη μόνο την θεραπεία (και ας γίνεται μέσω παιχνιδιού). Έχει ανάγκη έναν συνομιλητή, έναν δέκτη ευχάριστο και με πλούσια φαντασία, ένα ακόμη παιδί.